بزرگان قريش و شجاعان آنها كشته شدند و جمعى از آنها باسارت افتادند ، كه بعضى از آنها فديه داده و از اسارت بيرون آمدند و برخى بامر رسول اكرم ( ص ) كشته شدند . من جمله از اسيران عقبة بن ابى معيط و نضر بن حرث بن كلده بودند . پيغمبر ( ص ) بعد از رفتن از بدر دستور قتل آن دو را صادر فرمود . شمس الدين ابو عبد اللّه محمد بن الحسن بن محمد كاتب بغدادى فرزند كريم براى من نقل كرد : كه ابو غالب محمد بن مبارك بن محمد بن ميمون از ابو الحسن على بن احمد بن حسين بن محمويه شافعى يزدى و او از ابو سعيد احمد بن عبد الجبار بن احمد بن ابو القاسم صيرفى بغدادى و او از ابو غالب محمد بن احمد بن سهل بن بشران نحوى واسطى و او از ابو الحسين على بن محمد بن عبد الرحيم بن دينار كاتب و او از ابو الفرج على بن حسين بن محمد كاتب اصفهانى ، كه گفت : محمد بن جرير طبرى براى ما نقل كرد و او از ابن حميد و او از مسلمه و او از محمد بن اسحاق كه گفت عاصم بن عمر بن قتاده و يزيد بن رومان گفته‌اند : كه رسول خدا ( ص ) روز بدر عقبة بن ابى معيط را بصبر كشت و عاصم بن ثابت بن ابى الافلح انصارى را گردن زد . سپس از بدر كه برميگشت ، در صفرا ( نام محلى است ) بوديم ، نضر بن حرث بن كلده ثقفى را كه يكى از افراد قبيله بنى عبد الدار بود ، كشت ، به اين معنى كه بعلى بن ابي طالب رضى اللّه عنه امر كرد ، كه گردن او را بزند . قتيله دختر حرث براى او مرثيه‌اى ساخته كه مشتمل بر ده بيت است : 1 يا راكبا ان الاثيل مظنة * من صبح خامسة و انت موفق 2 بلغ به ميتا فان تحيّة * ما ان تزال بها الرّكائب تخفق 3 منى اليه و عبرة مسفوحة * جادت بدرتها و اخرى تخنق 4 فليسمعن النّضر ان ناديته * ان كان يسمع ميت او ينطق 5 ظلت سيوف بنى ابية تنوشه * للّه ارحام هناك تمزق 6 صبرا يقاد الى المنية متعبا * رسف المقيد و هو عان موثق 7 أ محمد و لانت نسل نجيبة * فى قومها و الفحل فحلّ معرق 8 ما كان ضرك لو مننت و ربما * منّ الفتى و هو المغيظ المحنق